KEYİFLİ ANNE

İki çocuklu çalışan bir anneyim.

22 Şubat 2017 Çarşamba

ZAMANSIZLIK


Çok zaman oldu yazamadım.  Vakit gerçekten olmuyor .Artık işim eve daha yakın ve çocuklarımla daha çok ilgileniyorum. Ama hayatın daha çok içindeyim ve bana kalan o vakit gecirici nedenler artık yok.serviste yaklaşık günde iki saat benimdi.Kitap okurdum,radyo dinlerdim,düşünürdüm. İş yerinde aramam gereken insanları vakit bulur arardım artık bunları yapamıyorum. Sebep yok böyle bir ortam oluşmuyor.  Yazmamamın nedeni böyle.
Yazmaktan değil ama sosyal medya ve reklamlar bana göre değil bunu anladım. İlk blog okumaya 6 yıl oldu başlayalı ve yaklaşık 2 senedir yazıyorum. Bu 6 senede samimiyet bitti ,hepsi işe döndü, reklamlar ürünler ve bedava gelen ürün için kullanmayacağım ürünleri övmek bana göre değilmiş bunu anladım. Tanınmak ve görünmekte istemiyorum.tuaf gelebilir ama çok okunsam bile resim paylaşmak ,tanınmak ,ilgi odağı olmak yapıma ters . Kendi halinde bir keyifli anneyim ve bu yazılar da burada kalsın.


8 Şubat 2017 Çarşamba

İKİ COCUKLU ÇALIŞAN ANNELİK TAVSİYE EDİLİR Mİ?

Merhaba , yine soruyorlar iki çocuk tavsiye eder misin? Bende hiç unutmam kızımı ilk öğrendiğimde arkadaşıma sormuştum Bahar yaş farkı az iki çocuk tavsiye eder misin ?diye. Şuan daha iyi anlıyorum ne demek istediğini sadece kendine güven ben zor süreçlerden geçtim psikolojim bozuldu ama kendini sadece kendine güvenerek iste dedi.
Aynen öyle bende de zorlanıyorum zorlandım ve en büyük destekçim yine kendim.Yetebilmek ,kendini beslemek ve psikolojik olarak iyi olabilmek kolay değil ama hayatta ne kolay ki.


21 Ekim 2016 Cuma

ERKEK ÇOCUKTA BAŞARIYLA ATLATILAN KAKA TUTMA



Çok güzel oldu sonunda hallettik oğlum artık kakasını tutmuyor , kakası geldi mi hemen tuvalete gidiyor. Kendi yalnız kalmak istiyor ve bizi çağırıyor. Çok mutluyum çoğuna göre basit bir durum gelebilir ama daha önceki yazılarımda da bahsettiğim gibi bizim bu sürecimiz kolay olmadı. Yaklaşık 1,5 yıl sürdü.  İlk başlar çok zordu. Ağlama süreci , elimizden hiçbir şey gelmemesi ve kısaca çaresiz kalmamız. Bu durumda en çok dik durmamı yine paylaşan anne blogları oldu. Bende başarılı ile sonlanmış bir süreç hakkında bilgi vermek istedim.



Bu süreçte neler yaptık?



Psikolog yardımı almadık. Oğlumuzun üstüne gitmedik. Bağırsaklarında herhangi bir hasar vermedi. Kabızlık yaşamadık. Psikolojik bir süreç kendi karar verdi ve kendi istediği zaman oğlumuz sonuçlandırdı. Ben kendim bir sürü bu konuda hikayeler anlattım , masallar uydurdum . Tam da bu süreçte düzelme sağlandı.



‘’Çok uzaklarda bir çocuk varmış. Kakasını yapmak istemiyormuş. Sonra bir arkadaşının oynarken kakası gelmiş ve  kakasını rahatlıkla tuvalete gidip yaparken görmüş. Kendisi de bundan sonra kakasını ağlamadan yapmaya karar vermiş. Kakasını tuvalete geldiği zaman yaptıktan sonra hiç beli ağrımamış , karnı ağrımamış mutlu bir şekilde yaşamaya başlamış. ‘’ Bu örnek hikayemden biri.



Üzülmeyin geçici bir süreç , biraz uzun sürüyor ama elimizden fazla bir şey gelmiyor çocuk istediği zaman kendisi hallediyor.


11 Ekim 2016 Salı

HOŞGELDİN 2 YAŞ VE KIZIM YUVADA

Kızım yuvada ikinci haftaya başladı. İlk defa tüm gün geçtiğimiz 7 ekim 2016 Cuma günü kaldı. Kulağım telefonda her an haber gelirse diye çalıştım. Günü hiç sorunsuz öğretmenimiz öğlen beni bilgilendirmesiyle tamamladık. Kızım yemeğini yemiş, öğlen uykusunu uyumuş arada ağlamalı olduğunda abisinin sınıfına ziyarete gitmiş. Dün hiç sorunsuz tam günü geçirdik. Sadece herkesi almaya gelmeye başladıklarında kızım ayaklanmış kapıda bekliyordu.



Öğretmenlerle ve psikoloğumuzla konuşmamın sonucu kendimi çok iyi hissettim. Çok mantıklı bir annesiniz böyle düşünebilmek çocuğu ve bizi sıkmanız çok iyi davranış övgüsünü aldım. Ben böyle davrandığım için çocukların şimdiki durumda kızımın sürece alışması kolay olduğunu belirttiler. Devamlı kızıma ve oğluma yaşadığımız süreç hakkında bilgi veriyorum . neyi , neden böyle yaptığımızı devamlı açıklıyorum. Bunu çok etkisi görüyorum. Oğlum kardeşinin  ne hissettiğini anlayamıyor belki ama  ben anlattığımda daha normal ve yardımsever olduğunu gözlemliyorum.



Anneanneye aşırı bağlılığı var çocukların bunu düzene koymaya da çalışıyorum .Annem çok duygusal davranıyor ama kuralları koyduğumuzda uymaya çalışıyor. Şimdi düşündüğümde iyi ki kızım yuvaya başladı annem de kendine zaman ayırıp özel zamanlarını ayarlayabilecek. Bu hafta sonu evlilik yıldönümü babamla geçirebildi mesela. Eğer böyle olmasaydı ben kendimi suçlu ve mutsuz hissedecektim. Karar alıp uygulayabildiğimizde bizden mutlusu olmuyor.



Sevgiyle kalın……

5 Ekim 2016 Çarşamba

2 YAŞ VE YUVAYA BAŞLAMA

Kızımda yuvaya başladı. Geçen hafta yarım gün sadece 10-12 arası oyun gurubuna katıldı. Okulumuz psikoloğu yönlendirmesiyle bu hafta da pazartesi yarım gün , Çarşamba öğlen yemeği sonrası ve cumada tam gün olarak yuva sürecimiz başladı.



Bu süreçte aile bireyleri çok farklı düşüncelerde oluyor ve bu durumu yönetmek anneye düşüyor. Çok yorucu ve yıpratıcı bir süreç olduğunu düşünüyorum .Çelişkiler kendini suçlamalar yaşayabiliyor insan. Bu konuda bence daha mantıklı düşünen birinden yardım almak gerektiğini düşünüyorum . Bu günde öyle yaptım .Hemen okulun psikoloğunu aradım. Anneannenin yaşadıklarını benim kuşkularını  paylaştım. Sağ olsun yardımcı oldu çok normal olduğunu kızımın anneanneye düşkünlüğü karşısında dik durmamız gerektiğini , çocuğa bunu yansıtmamız hatta yanında bile konuşmamız gerektiğini ve bu gün anneanne yuva da olmadan daha iyi daha alışmış davrandığını belirtti. Hafta da 3 gün pazartesi ,Çarşamba ,Cuma tam gün olarak başlamaya karar verdik.  Aslında daha erken alabiliriz saat olarak ama yürüme mesafesi olmadığından şartlar böyle daha uygun oluyor.



Aslında deneyimli bir anneyim ama oğlumda yuvaya alışma süreci yuvaya bırakmamız başlamamız bir olmuştu. Her çocuk farklı ve başlama yaşı ve çocuğun durumu değişken olabiliyor. Bu durumda kendini kötü hissetmemek için duygusal değil mantıklı kararlar almalı ve uygulama da ödün vermeden hayata geçirmeliyiz.


27 Eylül 2016 Salı

KALDIĞIMIZ YERDEN DEVAM

Uzun bir aradan sonra merhaba yazımız ev tadilatı  artı hafta içi iş temposu ve hafta sonu yazlık yollarında geçti. Bir haftadır düzenimiz oturdu evimizin prensesi ve prensi geldi. Yine her yer oyuncak oldu , sadece evimiz sadece  beş dakika toplu duruyor , hem hareketliyiz ama daha mutluyuz eşimle de mutluyduk ama çocuklar da evin neşesi hep hareket koşuşturma.



Oğlum eski yuvasına dün başladı .Uçan balon anaokulu acıbadem çok memnunuz ,  her şey istediğimiz gibi sıcaklık , aile ortamı  ve güvenilir bir yuva diyebilirim. Oğlum koşarak gidiyor. Artık 4-5 yaş grubunda öğlen uykusu kalkmış dün baya yorulmuştu. Ama babası bırakıyor annesi alıyor bu durumdan çok memnun . Servisle trafik yüzünden çok dolaşıyordu. Dün eve gelince bize öğretmenin yaptıklarını yaptı. Kendi öğretmen oldu bizler öğrenci. Televizyonu tahta yaptı kendince bize gösterdi ne yapacağımızı ve gelip kontrol etti.



Kızım iki yaşını tam olarak doldurdu. Bu gün yuvada deneme derslerine başladı .İlk gün biraz hasar vermiş ama detayları akşama öğreneceğim.  İstediği oyuncağı alamayınca arkadaşını ısırmış biraz ısırma huyu var. Kendini abisinden koruma mekanizması sanırım .  İki yaş sendromu ve anneanneye bağımlılık var onu çözmeye çalışıyorum. Anneanne de çok seviyor ve bağlılık daha artıyor.



Ve gelelim bana . Geçen seneye göre  beni zorlayan hayat şartlarımı değiştirmeye çalıştım başarılı olduğum alanlar oldu.  İş yeri mi daha evime yakın konuma getirdim. Hayatımı basitleştirmeye trafiksiz hayata geçmeye karar verdim. Tamam gezmeyi seviyorum ama sırf yeni yerler görmek için  yeşil aynı yeşil aynı tarz mekanların uzak olanını seçmemeye karar verdim.  Oturduğumuz yer aslında çok merkezi uzaklara gitmeden de mutlu olabileceğime karar verdim. Yeni dönemde yazın bol kitap okudum yazı yazamasam da kendimi rahatlatmaya çalıştım. Kendimi fazla zorlamamaya karar verdim. Elimden geleni yapacağım ama her şey benim elimde değil gerisi kader kısmet .



Şimdilik bu kadar sevgiyle kalın.


29 Ağustos 2016 Pazartesi

ÇOK KULLANILMIŞ KALPLER DÜKKANI

Okuduğum ilk kilitli kitabı kilidini açarak tamamladım. Kilitli oluşu ve konusu çok  ilgimi çekti . Ama anlatım dili çok basit geldi.  Yazarın ilk kitabı mı? Sorusu aklıma  geldi ama değilmiş . Belli yerden sonra çok dikkatimi çekmese sadece kilidi açmak  için okudum diyebilirim.

Kitabın konusu bir genç kitap yazmaya karar veriyor. Şehir şehir dolaşıyor canı istediği gibi anılar biriktiriyor. Bir şehirde aşık oluyor,iş kuruyor ,değişik insanlarla tanışıyor ve hayatın farklı duygularını öğreniyor .

Okunabilir  bir kitap beklentimi karşılamasa da ilk kilitli kitabim gerçeğini değiştirmez.