KEYİFLİ ANNE

İki çocuklu çalışan bir anneyim.
ikicocukluhayat etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ikicocukluhayat etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

14 Mart 2017 Salı

ÇOCUKLARLA TİYATRO GÜNLERİMİZ

Ben tiyatroyu çok seven bir kişiliğe sahibim. Hobilerim arasında özel bir yer sahip. Çok emek verilen ve insandan insana çok samimi bir iletişim ve kişiliği geliştirici bir etkisi olduğuna inanıyorum. Oğlumla ilk tiyatro deneyimimiz Kadıköy Haldun Taner sahnesinde adını bile unuttuğum kötü bir deneyimle başlamıştı. Oyunu izlemek bir yana perde açılmadan salonu oglum ağlayarak terk etmiştik. Tam iki bucuk yaşındaydı. Sonraki deneyimleri Sunay Akın Oyuncak müzesinde yaşadık .Baktım güzel gidiyor Şehir Tiyatroları neden olmasın dedim.3 kişi gidiyoruz maliyeti azaltırsak daha çok oyun izleyebiliriz dedim.Bu sezon 4 oyuna gittik .Kızım daha çabuk adapte oldu ve 2 oyunda oda bize katıldı. Tavsiye ederim çok mutlu oluyorlar. Biletleri ınternetten alıyorum. 5 TL ve önceden almak gerekiyor çok rağbet var.Anne gene bilet al diyor oğlum her oyundan sonra.Sevdirmeyi basarabiliyorum sanırım.


28 Haziran 2016 Salı

YAZ SEZONU ACILIŞ TATİLİMİZ

Aralarım çok uzun oluyor ama vaktim olmuyor yaratabildiğim kadarıyla yazmaya çalışıyorum. Ramazan öncesi çocuklarla otel konaklamalı 3.deniz tatilimizi yaptık. En güzel sıralaması yapmak istersem bu tatilimiz diyebilirim. Bunun en önemli sebebi çocuklar büyümüş bunu fark ettik. Özellikli oğlumla tam 36 aylıkken ve  şuan 42 aylık arasında uçurum olan gelişim çok hoşumuza gitti.



İlk tatilimizi Bodrum – Yahşi olarak yine aynı zamanlar seçmiştik. Tek olumsuz tarafı çocuklara serin gelmiş ve oğlumuz kulak enfeksiyonu geçirmişti. Bu sefer bu konuda hassas olup Fethiye –Ölüdeniz tercihimiz oldu. Ama vakit ayırıp hem makul fiyatlarla hem de keyfimize uygun tesis seçmeye çok fırsatım olmadı. ETS müşteri temsilcisi 2 seçenek göndermişti ve http://www.etstur.com/Liberty-Hotels-Lykia tercihim oldu.



Şimdi düşünüyorum da çok şansımıza güzel bir tercih yapmışız. Çok memnun kaldık. Tesis çocuk dostu bir tatil köyü çocukların sıkılmasına imkan yok. Aslında büyükler içinde   tüm zevklere göre mekanlar , kafeler , dinlenme alanları mevcut.  İstenirse belli saatlerde bebek ve çocuklar için aktiviteli kreş imkanından da yararlanılabiliyor. Normalde deniz çok dalgalı sadece çocuk kumsalı sakin oluyormuş ama biz kaldığımız sürece 6 gün dalgalı halini görmedik. Onun için sabah erken saatte çocuklar zaten erken uyandığından kahvaltı sonrası hep beraber denize girdik. Sonrasında  bazen normal restoranlar  da bazen çocuk cennetinde öğle yemeğimizi yedik. Öğlen saatlerinde kızım çocuk cennetinde çok eğlendi. Oğlum bizimle denize de girmeyi tercih etti. Çocuk cennetinde de su fıskiyesinde  ailece oynadık.



İki çocukla tatil gittikçe daha güzelleşiyor. İki çocukla tatile gitmeye karar veremeyen aileler mutlaka gidin çocuk dostu oteller de her şey daha da kolay oluyor.





Keyifli Anne ZYNP

12 Mayıs 2015 Salı

SAYILI ZAMAN GEÇERMİŞ GEÇTİ DE

Hep derler ki sayılı zaman geçer her ne olursa bu günlerin kıymetini bil.Evet geçiyor günlerin kıymetini bildim ve zaman da geçti.Pişman değilim ama tabi farklı duygular yaşamıyor değilim. Oğlumla kızımla beraber koca 8 ay geçirdik. Bunaldığım , sıkıldığım , kendime zaman ayıramadığım , daraldığım , çok mutlu olduğum, alıştığım , keyif aldığım koskoca 8 ay geçti ve çalışmaya başlamama tam bir ay kaldı.

Çok karışık duygular içindeyim . İki çocuğun sorumluluğu daha fazla ayarlama yapmak daha zor tabi oğlumdan sonra işe dönüşüme göre,Bir taraftan da işim sadece bana ait sadece anne olmadığım sadece ben olduğum , planlamayı kendimin yaptığı , istersem kendime zaman ayırabildiğim  bir ortam heyecanlanmıyor değilim. Ofisim değişebilir onun heyecanı da var.

Ama çocuklarımı bırakma konusunda ilk oğluma göre daha deneyimliyim. Her ikisi içinde doğru olanı yapmaya çalışıp iki çocuğumu da mahrum etmek istemiyorum. Üç alternatif vardı. İkisi de yanımızda kalacak , oğlum kreşe devam edecek , kıza bakıcı bir abla bulacağız.Ama bu durumda oğlum sadece kreşin küçücük bahçesine mahkum kalacak. Her ikisi de annemle yazlığa gelecek , ama kızım anne sütü içmeye devam ettiğinden bu fikir de anlamını yitirdi . Oğlumda bu lükse sahip değildim ama kızıma istediği kadar anne sütü vermek istiyorum. Tamam oğlum yazlıkta kalsın dedim , bu sefer kızım için kreş, abla , bakıcı arayışı başladı. Kreş zaten çok fazla yok, olanda küçük buldu.Bakıcı konusunda da içimize sinen birini bulamadık.Çok zor çok iyi tanımak lazım , canın ve anne, baba ortak kararı olmalı. Ortak bir karar alamadık eşim annesini önerdi. Ben iki buçuk yıldır daha 1 kez bile  1 saat bile bakmadığından endişeliyim. Kayın validem şehir dışında bizim için yazın bizde kalmayı , bakmaya kendi razı oldu , hemen tamam dedi. İlk eşim konuştu , geçen bende açtım konuyu tama  ne zaman geleceğim dedi sadece başka detay ne zaman döneceksin falan demedi. Ama şans vermek istiyorum kaybedecek bir şey yok biraz da mecburi şans ve en kötü anneanne-babaanne bile bakıcı tanımadığı bir abladan iyidir diye düşünüyorum.Aralarında kan bağı var ve mutlaka çok seviyordur.

Değişik duygulardayım.

Her şey çok güzel olsun ve bu yazı güzel anılarla hatırlamak istiyorum.






22 Nisan 2015 Çarşamba

KARDEŞLER ARASI NASILMIŞ 2

Oğlum iki buçuk yaşında , kızım da yedi buçuk aylık oldu.Daha önceden hiç kıskançlık yaşamadığımızı yazdım.

http://anneyimkeyifliyim.blogspot.com.tr/2014/12/simdilik-kardes-kiskancligi.html

Şu günlerde durumlar biraz değişti.Sevgi gösterisi yaparken dozunu biraz aştığı, istemeden zarar verdiğinden , biz büyükler kötü niyetli olmadığını bilsek de küçük olanı korumamız gerektiğinden uyarı da bulunmak zorunda kalıyoruz.Sanırım bu uyarılar oğlumu iyi hissettirmiyor. Kardeşiyle bizimle yada arkadaşlarıyla oynadığı gibi oynamak istiyor ama bu şu anlık mümkün değil.Bizim gözetimimiz de olsa dahi küçüğü büyükten kollaması ve büyüğe bu durumu kırmadan , üzmeden anlatmak biraz zorlaştı.

Bir diğer durumda iki çocuklu hayatta anne bebekle ilgilenirken büyük olan çocukla ilgilenecek birilerinin olması kıskançlığı yada çocuğun kendini kötü hissetmesini önlüyormuş.Bizim bu durumu hafif atlamamızın nedeni yakın oturan anneanne ve dede faktörü olmuş.Anne yapamasa da hayatında tek çocukken olan tüm aktiviteler devam ediyordu. Bir haftadır sadece ikiye bölünen anne olduğundan oğlum olaylara farklı bakmaya başladı. Bazı zamanlar da benle yalnız olmak ve bebeğin bizi engel olduğunu ya mama sandalyesinde yada ana kucağında oturtmamı söylüyor.

Bu günleri de kolay atlatmayı temenni ediyorum.İki çocukla hayat yaşamadan bilinemezmiş tekrar tekrar anlıyorum. İki bölünmek isteyen anne oluyorsunuz.

ÇOCUKLARLA YEMEK MEKANI

Geçtiğimiz pazar günü maalesef yine yağmurlu geçtiğinden AVM tercih etmek istemeyince gündüzü evde geçirdik. Bir ara oğlumla eşim parka gittiler .Derken oğlum uyudu , kahve keyfi , çay keyfi , kızımla oyunlar günü böyle geçirdik.Akşam bari yemek dışarda olsun tekbiri mekanda ferahlık vardır diye yollara koyulduk. Ama Üsküdar bölgesinde çocuk oyun parklı çok da çeşitlilik yok daha önce gittiğimiz mekanlardan bahsetmiştim.Birden aklımıza IKEA ya giderken gördüğümüz OVALI (Konya mutfağı) geldi. İlk kriterimiz oyun alanı var mı diye telefonla emin olup gittik.

Memnun kaldık mı ? Evet diyebilirim fiyatlar normal seviyelerde , oyun parkının hemen yan masası boştu , oğlum yemek gelene kadar oynadı sonra yemeğini yedi . Boyama yapı hatta arkadaş bile buldu. Biz de yemeğimizi yedik , kahvemizi içtik. Mekandan mutlu olarak ayrıldık. Tavsiye ederim.

http://www.ovalikonya.com.tr/default.php

23 Ocak 2015 Cuma

BEBEKLER ANNE İÇİN NE ZAMAN BİR YAŞINDA OLUR?

Benim kızımı öğrendiğim gün aslında  doğum günüydü . O günden sonra kendimi hep iki çocuklu hissettim. Belki dokunamıyordum ama bebeğimi görüyordum , hissediyordum . İlk günler karmakarışık duygularla geçti.İlk hamileliğime göre daha gergin bir üç aydı.Oğlumda yürümeye başlamış, keşfetme dönemindeydi.Zorlu günler geçirdim.Haksızlık eder miyim oglum eksik kalmasın diye hep cabaladım durdum.Kendim yetisemedigimde destek aldım ama oglunu nagdur etmemeye calıştım. Zorlansamda yanında olmak gereken   ve beraber ne yapmamız gerekiyorsa yaptık.Ailemin de desteğiyle bu zor günleri güzel atlatmaya çalıştık.Yaşamadan anlaşılmıyor ama hamileyken iki çocuğa yetebilir miyim vardı. Doğunca anladım ki anne yüreği çok büyük tüm evlatlara yer var, bir yolunu bulup düzene koyulabiliyor. Bir seneye baktığımda hayatımda belkide çok farklı senelerden biri. Ama iyi ki de farklı süprizli olmuş .Kardeşini çok seven bir abi ve abisine gülerek her anını izleyerek bakan iki evladım var.İki çocuk zor kolay değil ama çocuklarıma faydalı olacağını onları geliştireceğini düşünüyorum. Anne olarak zorlanmamak mümkün değil ama buna değer mi bir saniye bile duraksamadan evet değer derim.Bu kararlar zor kararlar ama her zorluğun da güzel bir karşılığı var.