KEYİFLİ ANNE

İki çocuklu çalışan bir anneyim.
İKİ ÇOCUKLA HAYAT etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
İKİ ÇOCUKLA HAYAT etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

14 Mart 2017 Salı

ÇOCUKLARLA TİYATRO GÜNLERİMİZ

Ben tiyatroyu çok seven bir kişiliğe sahibim. Hobilerim arasında özel bir yer sahip. Çok emek verilen ve insandan insana çok samimi bir iletişim ve kişiliği geliştirici bir etkisi olduğuna inanıyorum. Oğlumla ilk tiyatro deneyimimiz Kadıköy Haldun Taner sahnesinde adını bile unuttuğum kötü bir deneyimle başlamıştı. Oyunu izlemek bir yana perde açılmadan salonu oglum ağlayarak terk etmiştik. Tam iki bucuk yaşındaydı. Sonraki deneyimleri Sunay Akın Oyuncak müzesinde yaşadık .Baktım güzel gidiyor Şehir Tiyatroları neden olmasın dedim.3 kişi gidiyoruz maliyeti azaltırsak daha çok oyun izleyebiliriz dedim.Bu sezon 4 oyuna gittik .Kızım daha çabuk adapte oldu ve 2 oyunda oda bize katıldı. Tavsiye ederim çok mutlu oluyorlar. Biletleri ınternetten alıyorum. 5 TL ve önceden almak gerekiyor çok rağbet var.Anne gene bilet al diyor oğlum her oyundan sonra.Sevdirmeyi basarabiliyorum sanırım.


2 Nisan 2015 Perşembe

İKİ ÇOCUKLU ANNE

Öncellikle iki çocukla hayat yaşanmadan  bilenemez bunu net söylüyorum. Düşünmek farklı yaşamak çok farklı hem pozitif hem negatif açıdan .Kafamızda büyüttüğümüz sorunlar  hiç yaşamayabilir ama küçücük sorun bile olmayacak durumlar sorun olarak karşımıza çıkabilir.

Her çocuğun tepkisi farklıdır. Ben bu konuda kendimi çok şanslı hissediyorum.Oğlum hiç sorun çıkarmadı , kendi yaşının tepkileri hariç olumsuz tepki vermedi. Her zaman bebeğin ihtiyacı olduğunu hissediyor sırayı bebeğe veriyor. Aslında ben tam tersi davranmaya çalışıyorum ama oğlum bu kadar anlayışlı olunca kızım kazançlı çıkıyor. Ben hep duygusal yönden ya yetemezsem diye huzursuz olmuştum.Ama fiziksel olarak yetemediğim , yorulduğum daha sık karşılaşılan bir problem oldu.

 Ev de siz hariç hiçbir şey yapmayan bile biri olması çok faydalı oluyor. Tek başına iki çocuğa yetemez miyim derseniz çok zorlanırsınız. Büyük çocuk parka gitmek ister, biri bebek biri çocuk olan iki çocukla park kolay olmaz. Kolay olsa doya doya tadı çıkmaz. Mutlaka hep planlı olmanız gerekir. Yoksa işleriniz yetişmez. Yardım etmek isteseler de annenin işleri yardım bile alsa hep çoktur. Büyük olan çocuk ne kadar da büyük olsa anneye muhtaç , muhtaç olmasa bile yanında annesini görmek istiyor.

Ben iki çocuklu altı aylık bir anne olarak bunaldığım, çok yorulduğum, sıkıldığım zamanlar olmuyor değil . Ama kendimi zaman bulduğum çok küçük anlarda bile yenilemeye , iyi hissettirmeye çalışıyorum. Kitap okumak , arkadaşlarımla çok dışarı çıkamasam da telefon da bile sohbet beni çok mutlu ediyor, yarım saat bile olsa kahvemi alıp kendim için bir şeyler yapmak çok iyi geliyor.

İkinci çocuğa hamile anneler ve ikinci çocuğu düşünen anneler bu kolay bir süreç değil öncelikle iki çocuğa sahip olunca bir çocukta neymiş diyorsunuz. Şimdi tek çocuklu anneler aa sen gel benimkini gör iki çocuğa yeter diyebilir. Doğrudur . Benim oğlumda uslu bir çocuk değildi ama farklı oluyor. Evde sana ihtiyacı olan bir bebek  olunca bakış açın bile değişiyor.

Tabi bunu arada bir yardım alan anne olarak söylüyorum. Ama yardım  yere kadar sorumluluk anne de olduğundan yeri geliyor kendinizden çok yanlısı olmasam da feragat etmek zorunda kalıyorsunuz. Birde çoğu zaman yardım gerektiğinden yanınızda yardımcınız yoksa ihtiyaçları en aza indirmeye , o yardımlardan  da en iyi şekilde faydalanmayı istiyorsunuz. Ama canım sıkıldı alayım çocukları dışarı çıkayım iki az yaş farklı çocukla çok zor Belki yapan vardır ama ben beceremiyorum.

Altı ayda iki çocukla hayatı nasıl mı düzenlemeye çalıştım. Öncelikle sorumluluklarımı olduğu kadar paylaşmaya çalıştım, bebeğe uyurken bile yanında duracak evde biri varsa oğlumla dışarı çıktık, yaşayan ben olduğumdan kuralları en kolay şekilde kendim düzene koydum , hayır demeyi öğrendim , çocukların ve benim ruh sağlığımız için önce kendimi düşünmeyi öğrendim , başkaları ne deri hayatımdan çıkarmaya çalışıyorum , fırsat buldukça sevdiğim şeyleri yapıyorum , olduğu kadarı kabul edip kendimi çok zorlamıyorum  çünkü zaten en iyisini yapmaya çalışıyorum ve bu kadar.









1 Nisan 2015 Çarşamba

İKİ ÇOCUKLA HAYAT ÇOCUKLARIN GÖZÜYLE

İki çocuklu hayat nasıl gidiyor ve  kardeşini kıskanıyor mu altı buçuk aydır sordular cevap veriyorum ama bitmiyor .İkinci bebek bekleyen anne arkadaşlarım , oğlu  yada kızı hamile olan tanıdık eş , dost,akraba , yolda gördüğümüz tanımadığımız insanlar bile mutlaka bu soruları soruyor.

Biz de yirmi üç ay bir erkek bir kız var. Çocuklar açısından özellikle büyük olan oğlum açısından durumu değerlendirirsek. Kardeşine ilk günden beri bebek diyor kendisi ondan büyük olduğunun farkında, kardeşinin ağlamasını istemiyor , özellik bebekle yanında değilsem mutlaka yanıma gelip bebeğin ağladığını söylüyor,kardeşi arada bir gidip öpüyor , kendi uyumuyorsa  mutlaka onun da bizimle olmasını istiyor, benle hiç yaşamadık ama zaman zaman diğer aile bireyleriyle beraberken bebeği onlar taşıyorsa bana vermelerini söylüyor tabi ki hemen uyguluyoruz, arada bir oyuncaklarını  alıp vermek istemiyor ama çok kısa süre sonra üstüne gidilmediğinden hemen gidip geri veriyor. Bunların dışında hiç bir sorun yaşamadık .Kızım açısından durum daha zevkli kendinden büyük ama genede çocuk olduğunun farkında ağabeyinin sert hareketlerine bile çok farklı tepki veriyor gülüyor oyun zannediyor, onun devamlı hareket etmesi çok hoşuna gidiyor, kendi hareket etmese ağabeyi oynasa bile mutlu oluyor .

Annelere tavsiye eder miyim,çocuklar için mutlaka tavsiye derim. 

14 Mart 2015 Cumartesi

İKİ ÇOCUKLA NASIL GEZMEKTEN GERİ KALINMAZ

Bu gün itibariyle altı aydır iki çocuk annesiyim. Kitap okumak , gezmek ve yazmak hobilerim arasındadır. Hiç kimse nasıl kitap okuyorum , yazıyorum çok merak etmese de gezmek konu pek bir merak konusu. Gezmek benim hobim, kendimi iyi hissettiriyor, değişik yerler, değişik insanlar, bir terapi gibi geliyor. Ama bu önüme sunulmuyor. On beş günde  gelen bir yardımcım var. Onun haricinde evin bir kaç işi hariç işler benden sorulur. Eşim yoğun bir çalışma temposuna sahip, mümkün olan zamanlar da yardımcı olmaya çalışır. Çocuklarla gitmenin mümkün olmadığı yerlere rahatlıkla bırakabileceğim annem ve babam var. Bunların haricinde ,kafamda hep planlarla yaşarım,evde olduğum zamanlarda pek yerime oturmam, işlerimi kısa sürede halletmeye çalışırım,iki çocuğum olduğunu bilir ve çok yorucu ve zor yemeklerden kaçınırım,bana göre önemli olan besin değeri yüksek ve düzenli yemek bulunmasıdır,hijyene önem veririm gereksiz detaylara takılmam  ve takıntı haline getirmem,bulaşık ve çamaşırı için özel zaman harcamam,  iki arada bir derede makinaya atıveririm,vaktimi çok iyi değerlendirir , çocuklar uyurken özel işlerimi halletmeye çalışırım.Bunun dışında çocukların temiz hava alması gerektiğini ve dışarı çıkmanın onlara da iyi geldiğinin farkında olduğumdan hava şartlarına uygun giyinir , gezmemize gideriz.

7 Mart 2015 Cumartesi

EVLİLİK ÇOCUKLARLA DEĞİŞİR Mİ?

Okudum okudum duygularım depreşti galiba yazmak istedim.Evlilik çocuklarla beraber çok değişiyor.Ama bu değişimde zaman alıyor.Önce durumu anlaması alışması gerekiyor.Zamanla kuvvetler bağlıysa ve düşünüp, konuşulabiliyorsa yeni duruma göre zamanla şekilleniyor.Özellikle hamilelik ve bebek ilk doğduğu dönemlerde anne sadece yaşadıklarını yansıtıyor. Babada yansıyanlardan sonuç çıkarmaya çalışıyor. Bir  fiil yaşamadığı için yanlış anlıyor olabiliyor,anlayamıyor yada anladığını zannediyor.En kötü durum anladığını zannetmesi , anladığını düşündüğü için anlamaya çalışmayı bırakıyor ve anlamadıklarını hayata geçirmeye çalışıyor.

Bizde bu dönemlerden tek tek geçtik.Evlendik evliliğe alıştık tam oturdu , ilk hamilelik, ilk çocuğun doğması , ona alıştık ,ikinci hamilelik, iki çocuk fikrine alışmak, ikinci doğum ve dört kişilik aile olmaya alışma çabası ve alıştık.Bıkmadan usanmadan konuştum anlattım yaşadıklarımı. Kendi kendilerine anlamalarını beklemeden.Faydası oldu mu?Tabi ki oldu ama bir anda değil zamanla eklemeler yaparak gelişerek oldu.Genelde her yeni oluşumda üç ay deneme süresi geçirdik.Yani umutsuzluğa kapılmayın herkes yaşıyor ve ne okusan,ne bilsen de yaşamadan öğrenemiyorsunuz.

Okumak bakış açınızı  , göremediklerini görmenizi  ve eşinizi ( babayı) anlamanıza yardımcı oluyor.Bu aşamalarda çocuksuz olarak yaptığınız aktiviteleri fırsat buldukça tekrarlamak , hafta da bir bile olsa en azından bir kahve baş başa içebilmek ,bebek arabaları ile bile olsa yürüyüşler yapabilmek , eve kapanmamak, evde olması gereken  (yemek,çamaşır,temizlik) değil bireylerin birinci sırada tutulması yeni düzenlere uyumu kolaylaştırıyor.

İyi niyet ve samimiyet oldukça evlilikler de yeniden doğuyor, gelişiyor, kendini yeniliyor.

4 Mart 2015 Çarşamba

BEN ÇOCUK BÜYÜTÜRKENE

Oğlum 28 ayı doldurdu ,kızım 5.5 aylık oldu.Ne durumdayız bir günümüz bir önceki günümüze hiç benzemeyen ,spontane gelişen zamanlar yaşıyoruz. Oğlum bir gün bir yemeği sevip diğer gün o yemeği oyuncak yapıp yemiyor. Paltosunu ve şapkasını yaninda getirirseniz dışarı cikiyor diye giyinmeye talipli oluyor.Ama hiç umrunda değil oglum kolunu ver ,oglum ayağını ver.Kardeşini azcikta olsa kıskanması başladı. Allahtan kötü yönlü degil,kardeşiyle beraber olmak oynamak istiyor.Kötü davranmıyor maasallah ama kucagimdaysa anakucagina yada kendi yanına oturtmami istiyor. Banyo hiç sorun yasamadigimiz tek eylem evde bir havuz olsa icinden çıkmaz. Yavaş yavaş konusmaya çalışıyor, söylenenlerin taklitleri yaparak tekrar ediyor.Gece bazen yanımıza gelmek istiyor.Cizgi film seviyordu bi aralar hiç izlemek istemiyor.Kizildigini, kusuldugunu anlıyor gönül almaya şakalar yapmaya çalışıyor. Okulunu seviyor gitmek istiyor.Sevdiği her yeri aklında tutuyor daha sonra hatırlıyor ve tarif ediyor.Gündüz 1 saat uyuyoruz cok iyi geliyor yoksa aksam saatlerinde huysuz oluyoruz.

KIZIM konusmak istiyor devamlı konusulsa dinler,yemekleri ayırt edip almak istiyor,elleriyle cekistirme  halinde, saç cekmeler başladı, gülücükler devam ediyor,ağabeyin her hareketi izleniyor. Ek gıdaya gecmemize son 15 gün kaldı. Banyo yapmayı ağabeyi gibi cok seviyor soymaya başlayınca ayaklar hızlı hızlı harekete başlıyor. Geceleri uykumuz düzenli sayilir gunde 2 kere gündüz uykumuz var.Simdilik bu kadar. 

26 Şubat 2015 Perşembe

SOĞUK ALGINLIGINDA NE YAPIYORUZ?

Soguk algınlığına yakalanirsak atesimiz yoksa cok umursamiyoruz.Ozellikle de kışsa vücudumuzun normal tepkisi kabul ediyoruz.Kapalı mekanlara girince ve sosyalleştigimizde bu kaçınılmaz oluyor.
Kendimizin doktoru olup ıhlamur, zencefillli bal,adaçayı, bal,limon,sarımsak vazgecilmezimiz oluyor.Yediklerimize daha dikkat edip vitamin ağırlıklı besleniyoruz.Üç dört günde geçmezse doktorun fiks verdiği ilaclarimizdan almaya başlıyoruz. Doktora neden gitmiyoruz çünkü kisin gribal enfeksyonla gidilen hastane daha bir tetikliyor.Atesimiz olmadığı sürece kendi doktorlugumuza devam ediyoruz.

2 Ocak 2015 Cuma

ÇOCUKLARLA EV GEZMESİ

Sene de bir defa annemin kuzenler ve çocukları  bir toplanırız.Bu sefer ki beni çok yordu.Sanırım bundan sonra ya cumartesi olsun ya da ben katılamayacam. Kuzenlerden tek çocuğu olan benim. Kuzenler  için büyük zevk,bebek seviyorlar aradan çok zaman geçmiş çocuklar ne yapsalar onlar için neşe kaynağı oluyor, kuzen çocukları içinde değişiklik oluyor hallerinden memnun görünüyorlardı.Ya benim için? Benim için hüsranla sonuçlandı.
Öncellikle ev ortamı çocuklar için hiç uygun değildi. yılbaşı süsleri, yer yerde mumlar ,ayaklı fotoğraf makinası  daha aklıma gelmeyen dekorasyon ve eşyalar oğlum yapma demek beni bunalttı.kızım da sanırım kalabalıktan hoşlanmadı yada iyi elektrik almadı.Bu elektrik konusunu kızımı gözlemleyerek edindim.
(geçenlerde ailece çocuklara  hava aldırmaya kendimizde kahve içmeye çıktık .muhabbet baya uzun sürdü. bu arada emzirme odasında kızımında gönlünü yapayım dedi. yerimizden odanın içine girene kadar gülücükler saçtı. içeri tam girdik etrafa bakıp dudaklarını büzdü .çok kalabalıktı, insanlar odanın küçüklüğünden hoşnutsuzdu. yüzü bana dönük olmasına rağmen bunu hissetti  ve 1-2 dk sonra ağlamaya başladı.) cimcime yine benim anlayamadığım bir durumu sezmiş olabilir.devamlı ağladı . Oğlum desen tüm marifetlerini sergiledi , bu kalabalık ortamda bolca şımardı, gönlünden ne geçtiyse yaptı. Akraba da olsak üstü mü çok kalın., böyle olmaz kalabalığa alıştırman lazım , bırak istediğini yapsın nasihatlarını alıp evime geldim.

26 Aralık 2014 Cuma

ŞİMDİLİK KARDEŞLERİN ARASI NASILMIŞ BAKALIM

Hamile oldugumu ögrendigimde ilk aklima gelen oğluşumu bu durumdan magdur eder miyim di. Kardesi ile aralarinda tam 23 ay fark olacakti. Oğluşum daha 2 yasinda bile olmadan bebekken agabey sifatini alicakti.Daha sonra pozitif dostlarim sayesinde olumlu dusunmeye basladim. Ama etkilenmesin diye hep  dikkat ettim. Zorlandigim zamanlar oldu aile bireylerinden yardim alarak atlatmaya calistim.Dogumdan once 3 haftayi sadece oglumla gündüzleri yanlız gecirdim.Cok guzel anilarimiz oldu. Hava güzeldi gezdik,oynadik, dondurma yedik ,hep beraberdik.Kendimi zorlasam da onu mutlu ettigimi gorunce bende mutlu oluyordum.Göbegime sinir oluyordu vurmak istiyordu. Kardes var yazik üzülür diye engellemeye calisiyordum . Böyle davranmasindan kiskanicak gibi gelmisti.Derken dogum oldu biz esimle onceden gittik.Ameliyattan cikinca muaileyle beraber geldi.Bebek dedi cok sevindi hemen yataga gelmek istedi.Narkozun etkisi gecmemiste olsa oglumu kirmadik.Yanimda sikilana kadar yatti . Sandeletlerini cikarman lazim ama demistik itirazsiz cikardi onu bile onemsemis ki daha sonra odaya ilk geldiginde ayaklarini o uzatiyordu cikaralim diye. Hastaneden ciktik evde anneannesiyle bizi bekliyorlardi .Bebegi görünce cigliklar atti .Bebek bebegim cok mutlu oldum .Hala sesi kulaklarimda ...
İlk basta sevmeyi cok bilemedi . Bazen haşin davrandigi sakalaşmalari oldu. Ama hic kacirmadim. üzülür  ,canı acir ,senin bebegin dedim. Bazen bebegin esyalarini ozellikle pembe olanlar cok ilgisini cekiyor kullanmak istiyor.Esyalara dokunmasina izin veriyorum ama bebegin annecim onun esyalarindan alip bak buda senin diyorum.Hosuna gidiyor hatta tam konusamasada benimmm diyor.Özellikli port bebe ve bebek arabasini kullanmak istedi.İzin verdim sonra vazgecti. Tüylü sac fircasi vardi kendi bebekliginden kalma .Onu çok seviyor bebegin yok kullansin mi dedim. Çok sevdiginden sanirim  ilk söylediğim gün fircasini doaba saklamis. Hatta aradik bulamadik.Sonra alirken gordum bevegin dolabinin altina sallamis..ertesi gun kendisi gitti ordan aldi .Neden sakladin diye sorgulamadim.saklamayi da birakti.Kullanmasinada izin veriyor.Kiza pembesini aldik zaten kiskanmasin diye.
Özellikle bu gunlerde cok iyiyiz takip ederek yanliz birakiyorum hic dokunmuyor. İkisine de ayni anda bakmak gerektiginde anlatiyorum. Oglum bebek karni acikmis, karni agriyor,ustunu degistirelim sonra ne yapicaksan onu yapalim diyorum kabul ediyor.Kizim zaten algilamaya basladi .Oglumunda  kucuk oldugunu farkediyor sanirim. Abisini takip ediyor ve gülücükler saciyor.
Simdilik durumlar guzel gidiyor .  Cocugun yapisi ve davranislar cok önemli bence. Bu arada anneanne,dede,teyze icin  en cok ilgi oğlumda sanirim böyle olmasi isleri daha kolaylaştırıyor.

23 Aralık 2014 Salı

İKİ COCUKLA ILK UC AY

Iki cocukla hayat benim kafamda baslayali  aslinda bir yil oldu.Kizima hamileligimi ogrendigimden beri hamileligimde kizimin saglikli olmasi oglumun da bu durumdan magdur olmamasi icin ustun caba gosterdim.Simdi geriye baktigimda iki cocuklu anne olmayi hamile ve anne olmaya tercih ederim.Hamilelik daha zor bir surec bence kisitlayici ,devredilmez, paylasilmaz.
Gelelim simdiki durumumuza. Ilk baslarda zorlanmadim desem yalan olur ama su gunlerde artik hersey oturdu sayilir. Bunaldigim, caresiz kaldigim zamanlar olmuyor mu oluyor ama bas etmeyi ogrendim. Artik sorunlari daha kolay cozum uretiyorum.Uc ayda normal saglikli halime dondum, esimden ve annemden cok destek aldim, bol okudum , kendimi gozlemledim, bana iyi gelen rahatlatan zamanlari arttirmaya calistim ve cok yol aldim. Artik 26 aylik oglumla  daha kaliteli zaman geciriyorum,oynuyorum,buyudugunu gostermeye calisiyrum.3,5 aylik kizimi daha cok opuyorum,sariliyorum,anneligimi cok daha iyi yasiyorum.
Herkesin hep korkuttugu  gozumde buyutturdugu kıskançlığı simdiye kadar hic yasamadik. Oglum bebek ilk eve gelmesiye bebek bebek kosarak karsiladi ve hep sevmeye calisti . Bende sevmesine  gozlemleyerek izin veriyorum  ve onceligi sadece  bebeye vermemeye calisiyorum.
İki cocuklu annelere kendi cozumlerini kendi sartlarina gore kendi uretmelerini. ve kendilerine zaman ayirmalarini tavsiye ederim.