KEYİFLİ ANNE

İki çocuklu çalışan bir anneyim.

21 Ekim 2016 Cuma

ERKEK ÇOCUKTA BAŞARIYLA ATLATILAN KAKA TUTMA



Çok güzel oldu sonunda hallettik oğlum artık kakasını tutmuyor , kakası geldi mi hemen tuvalete gidiyor. Kendi yalnız kalmak istiyor ve bizi çağırıyor. Çok mutluyum çoğuna göre basit bir durum gelebilir ama daha önceki yazılarımda da bahsettiğim gibi bizim bu sürecimiz kolay olmadı. Yaklaşık 1,5 yıl sürdü.  İlk başlar çok zordu. Ağlama süreci , elimizden hiçbir şey gelmemesi ve kısaca çaresiz kalmamız. Bu durumda en çok dik durmamı yine paylaşan anne blogları oldu. Bende başarılı ile sonlanmış bir süreç hakkında bilgi vermek istedim.



Bu süreçte neler yaptık?



Psikolog yardımı almadık. Oğlumuzun üstüne gitmedik. Bağırsaklarında herhangi bir hasar vermedi. Kabızlık yaşamadık. Psikolojik bir süreç kendi karar verdi ve kendi istediği zaman oğlumuz sonuçlandırdı. Ben kendim bir sürü bu konuda hikayeler anlattım , masallar uydurdum . Tam da bu süreçte düzelme sağlandı.



‘’Çok uzaklarda bir çocuk varmış. Kakasını yapmak istemiyormuş. Sonra bir arkadaşının oynarken kakası gelmiş ve  kakasını rahatlıkla tuvalete gidip yaparken görmüş. Kendisi de bundan sonra kakasını ağlamadan yapmaya karar vermiş. Kakasını tuvalete geldiği zaman yaptıktan sonra hiç beli ağrımamış , karnı ağrımamış mutlu bir şekilde yaşamaya başlamış. ‘’ Bu örnek hikayemden biri.



Üzülmeyin geçici bir süreç , biraz uzun sürüyor ama elimizden fazla bir şey gelmiyor çocuk istediği zaman kendisi hallediyor.


11 Ekim 2016 Salı

HOŞGELDİN 2 YAŞ VE KIZIM YUVADA

Kızım yuvada ikinci haftaya başladı. İlk defa tüm gün geçtiğimiz 7 ekim 2016 Cuma günü kaldı. Kulağım telefonda her an haber gelirse diye çalıştım. Günü hiç sorunsuz öğretmenimiz öğlen beni bilgilendirmesiyle tamamladık. Kızım yemeğini yemiş, öğlen uykusunu uyumuş arada ağlamalı olduğunda abisinin sınıfına ziyarete gitmiş. Dün hiç sorunsuz tam günü geçirdik. Sadece herkesi almaya gelmeye başladıklarında kızım ayaklanmış kapıda bekliyordu.



Öğretmenlerle ve psikoloğumuzla konuşmamın sonucu kendimi çok iyi hissettim. Çok mantıklı bir annesiniz böyle düşünebilmek çocuğu ve bizi sıkmanız çok iyi davranış övgüsünü aldım. Ben böyle davrandığım için çocukların şimdiki durumda kızımın sürece alışması kolay olduğunu belirttiler. Devamlı kızıma ve oğluma yaşadığımız süreç hakkında bilgi veriyorum . neyi , neden böyle yaptığımızı devamlı açıklıyorum. Bunu çok etkisi görüyorum. Oğlum kardeşinin  ne hissettiğini anlayamıyor belki ama  ben anlattığımda daha normal ve yardımsever olduğunu gözlemliyorum.



Anneanneye aşırı bağlılığı var çocukların bunu düzene koymaya da çalışıyorum .Annem çok duygusal davranıyor ama kuralları koyduğumuzda uymaya çalışıyor. Şimdi düşündüğümde iyi ki kızım yuvaya başladı annem de kendine zaman ayırıp özel zamanlarını ayarlayabilecek. Bu hafta sonu evlilik yıldönümü babamla geçirebildi mesela. Eğer böyle olmasaydı ben kendimi suçlu ve mutsuz hissedecektim. Karar alıp uygulayabildiğimizde bizden mutlusu olmuyor.



Sevgiyle kalın……

5 Ekim 2016 Çarşamba

2 YAŞ VE YUVAYA BAŞLAMA

Kızımda yuvaya başladı. Geçen hafta yarım gün sadece 10-12 arası oyun gurubuna katıldı. Okulumuz psikoloğu yönlendirmesiyle bu hafta da pazartesi yarım gün , Çarşamba öğlen yemeği sonrası ve cumada tam gün olarak yuva sürecimiz başladı.



Bu süreçte aile bireyleri çok farklı düşüncelerde oluyor ve bu durumu yönetmek anneye düşüyor. Çok yorucu ve yıpratıcı bir süreç olduğunu düşünüyorum .Çelişkiler kendini suçlamalar yaşayabiliyor insan. Bu konuda bence daha mantıklı düşünen birinden yardım almak gerektiğini düşünüyorum . Bu günde öyle yaptım .Hemen okulun psikoloğunu aradım. Anneannenin yaşadıklarını benim kuşkularını  paylaştım. Sağ olsun yardımcı oldu çok normal olduğunu kızımın anneanneye düşkünlüğü karşısında dik durmamız gerektiğini , çocuğa bunu yansıtmamız hatta yanında bile konuşmamız gerektiğini ve bu gün anneanne yuva da olmadan daha iyi daha alışmış davrandığını belirtti. Hafta da 3 gün pazartesi ,Çarşamba ,Cuma tam gün olarak başlamaya karar verdik.  Aslında daha erken alabiliriz saat olarak ama yürüme mesafesi olmadığından şartlar böyle daha uygun oluyor.



Aslında deneyimli bir anneyim ama oğlumda yuvaya alışma süreci yuvaya bırakmamız başlamamız bir olmuştu. Her çocuk farklı ve başlama yaşı ve çocuğun durumu değişken olabiliyor. Bu durumda kendini kötü hissetmemek için duygusal değil mantıklı kararlar almalı ve uygulama da ödün vermeden hayata geçirmeliyiz.